Kaligrafia 书法

kaligrafia

[mp3player width=1 height=1 config=fmp_jw_widget_config.xml file=http://www.chinese-culture.pl/wp-content/uploads/wordpress/2009/09/publikacje.mp3]

O tym, że kaligrafię należy traktować jako dziedzinę twórczości artystycznej, zaświadczają wskazówki, które zawarł w swoim dziele Cai Yong(II w. ne.):

Przed przystąpieniem do pisania należy przegnać z głowy wszelkie smutne myśli. Trzeba być w dobrym nastroju i czuć się swobodnym. Przed zaczęciem pisania należy przez pewien czas oddać się rozmyślaniom. Gdy umysł jest czymś zajęty, nie można dobrze pisać, nawet posługując się najlepszymi pędzelkami. Gdy umysł jest wypoczęty, ruch pędzelka jest swobodny i w ten sposób uzyskuje się wspaniałe znaki.

Gdy się pisze trzeba by każdy znak miał swój odrębny wygląd. Inaczej mówiąc, wygląd nakreślonego znaku winien pozwolić na poznanie uczuć, jakie on zawiera, myśli radosnych lub smutnych, które wzbudza. Czasem znak winien być jak ptak, który odlatuje. Czasem jak miecze krzyżujące się jak strzała w locie. Czasem jak burze grzmiące, jak groźnie pomrukujące wulkany, innym zaś razem jak przepływające chmury lub jak błyszczące gwiazdy. Wreszcie każdy ze znaków winien odzwierciedlać właściwą osobowość jakiegoś istnienia lub przedmiotu. Oto co można nazwać kaligrafią.

[…] Aby znaki były dobre, muszą one być naturalne. Kiedy chce się nakreślić linię pionową, trzeba rozpocząć od skierowania pędzelka lekko ku górze, a następnie pociągnąć kreskę ku dołowi. Gdy już dojdzie się do końca linii, trzeba znów trochę skierować pędzelek ku górze. Wedle tej zasady należy kreślić każdą linię. W ten sposób znaki zyskają siłę i wigor. Aby tak móc pisać, włosie pędzelka musi być niezwykle giętkie.

Cytat za: Mieczysław J. Künstler, Pismo Chińskie, PIW, Warszawa 1970, str. 148-150

Nauka kaligrafii z Mistrzem Ma Yong An

Nauka kaligrafii z Mistrzem Ma Yong An

Pisać po chińsku można nauczyć się przy pomocy długopisu czy ołówka, co jest oczywiście konieczne przy nauce i zapamiętywaniu znaków. Kaligrafię, czyli prawdziwą sztukę chińskiego pisania powinno praktykować się przy pomocy tzw. czterech skarbów, są to kawałek suchego tuszu, wilgotny kamień, o który będziemy pocierać owy tusz, pędzelek oraz najlepiej papier ryżowy. Dziś wielu ludzi uprawia kaligrafię, a niekiedy poświęca jej całe swoje życie. Kaligrafia to nie tylko tworzenie pięknych kształtów, ale przede wszystkim proces, w który zaangażowane jest całe ciało i umysł. Dzieje się tak, gdyż ćwiczenia te korzystnie wpływają na rozwój psychiczny oraz na dobre samopoczucie.

Pędzel wprawiamy w ruch całym ciałem, dlatego ważne jest by odpowiednio siedzieć. Należy być wyprostowanym, brzuch lekko dotyka stabilnego stołu, nogi są lekko rozstawione, stopy równolegle do siebie, a lewa ręka znajduje się na dole kartki. Energię kierujemy na zakończenie pędzelka, który trzymając pionowo poruszamy barkiem i łokciem. Wszystkie przybory kaligrafa powinny znajdować się na stole w odpowiednim miejscu, aby nie przeszkadzały i tak by można było z łatwościa po nie sięgnąć.

—————————————————————————————————————————————————–
Mistrz Ma Yong An wypracował własny styl kaligrafii

Mistrz Ma Yong An wypracował własny styl kaligrafii

Kaligrafię w Chinach stawia się na równi z innymi dziedzinami sztuki. Granice między malarstwem, poezją, a kaligrafią często zacierają się. Nierzadko słynni chińscy malarze na swoich dziełach umieszczali również kaligrafię.

—————————————————————————————————————————————————–

A my na naszej stronie przedstawiamy piękne dzieło wykaligrafowane przez mistrza Ma Yong An. Oto ono:

Piotr Osuch z Mistrzem Ma Yong An
Piotr Osuch z Mistrzem Ma Yong An
Przekład:

song xia wen tong zi

yan shi cai yao qu

zhi zai ci shan zhong

yun shen bu zhi chu

Pytając dziecko siedzące pod sosną „gdzie jest Twój Mistrz?

Mój Mistrz poszedł w góry zbierać zioła

Jest (Mistrz) gdzieś w tych górach

Są one (góry) zbyt wielkie bym wiedział gdzie

—————————————————————————————————————————————————

Wyróżnia się kilka klasycznych stylów kaligrafii, przy czym zasadniczo różnice między nimi sprowadzają się do kształtu linii (kanciaste/krągłe, grube/cienkie) oraz stopnia abstrakcyjności znaku. Ten ostatni wyraża się zwykle przez prędkość pisania (efekt “zamaszystości”) i tendencję do pisania kształtów składających się z wielu kresek jednym pociągnięciem instrumentu piszącego. W skrajnych przypadkach piszący może jednym pociągnięciem napisać kształt zawierający nominalnie kilkanaście kresek.

  • styl trawiasty

    styl trawiasty

    Styl szkicowy Cao Shu 草书 – ozdobny, uproszczony styl pisma stosowany w kaligrafii od ok. I-II wieku.  W tylu tym króluje dowolność w grubości stawianych kresek, a także ich ilości i kierunku pociągnięć pędzla. W związku z tym zdarza się że skomplikowane grupy kresek pisma wzorcowego kreślone są jednym pociągnięciem pędzla.

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–
  • kaishu

    kaishu

    Styl wzorcowe Kai Shu 楷书 – obowiązująca do dziś odmiana chińskiego pisma, utrwalona w VII w. za czasów dynastii Tang.Podstawowym był Styl Wzorowy, rozwinięty z pisma starokancelaryjnego w końcu dynastii Han. W stylu kaishu uładzono proporcje znaków, które zostały wpisane w kształt kwadratu, ustaliła się też grubość kresek. Każdy znak składa się z określonej liczby pociągnięć pędzla. Należy także przestrzegać kolejności stawiania poszczególnych kresek, oraz kierunku ruchu pędzla. W piśmie wzorcowym po wykonaniu każdej kreski należy oderwać pędzel od podłoża, nim się zacznie wykonywać następną. Poziome kreski pisane są z lewa na prawo, wszystkie kreski pionowe z góry na dół.

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

  • styl biegnący

    styl biegnący

    Styl biegnący Xing Shu 行书Styl biegnący (zwane też pismem płynnym) to pismo szybkich gestów, nasycone żywiołowym, pełnym emocji podejściem do kaligrafowania znaków. Reguły dotyczące ilości kresek, ruchu pędzla, oraz proporcje znaku są takie same jak w kaishu, jednak grubość malowanych linii jest dowolna. Dopuszczane jest łączenie kresek, a także zaokrąglanie rogów

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–
  • styl oficjalny

    styl oficjalny

    Styl oficjalny Li Shu 隶书Od Lishu do pisma regularnego, prostego był już tylko jeden krok. Najstarszy przykład tego stylu, pochodzi z trzeciego wieku, ale jego rozkwit nastąpił nieco później, między 3 i 5 wiekiem. Standardem tego pisma są znaki zamknięte w kwadracie, proste, niepochylone. Zbudowane są one z kilku do kilkunastu, niekiedy nawet ponad dwudziestu i więcej, dających się odróżwić kresek, których jest osiem rodzajów:kropka, kreska pozioma, kreska pionowa, haczyk, kreska wznosząca się, opadająca lewa (krótka i długa) i opadająca prawa.

Copyright © 2017 Kultura Chin. All Rights Reserved.
Theme 'Dyne' by Lorelei Web Design modified for Chinese-Culture.pl.